6 Nisan 2010 Salı

Yanık Umut Kokusu -2


I
ne sen bir anneydin
ne de ben bir baba
oysa ne güneşler doğurduk
birlikte her sabaha

II
ne sen bana gel diyebildin
ne benden sana bir adım daha
ve biz iki damla gözyaşında boğulduk

sokaklarda ellere hep bayramdı
her sevinçli gün bize ayrı bir cefa
ne yazık ki her gün yeni bir acıyla yoğrulduk...

1 yorum:

  1. İnsanlar isteyerek yada istemeyerek bir cehennem yaratıyor. ve bu cehennem de hem kendi yanıyor, hemde sevdiğinde yakıyor. işte bu yüzden eller de bayram, yaşanmaya imkanı olmayan aşklardan da yanık umut kokusu çıkıyor.

    Ne bilim böyle bir yorum çıktı.
    Valla geçen de güzel bir şiir yazmıştım bir şiirinize ama yayınlanmadı.kayıtta etmemişim güme gitti ::)) Sizden kaynaklandığını düşünmedim ama blogger de yorumlarla alakalı bir sorun var galiba.

    YanıtlaSil